3D-Oppervlakteplotter

De basisoperatoren +, -, *, /, ^ (macht) en haakjes voor groepering, plus de functies sin, cos, tan, sqrt, abs, exp, en log, en de constanten pi en e. Alleen x en y worden herkend als variabelen, aangezien z is waarvoor je oplost, niet iets wat je invoert.

Ofwel heeft de uitdrukking een syntaxprobleem (een ontbrekend haakje, een verdwaald teken, een onbekende functienaam) ofwel is het overal ongedefinieerd binnen je gekozen X- en Y-bereik (bijvoorbeeld 1/(x-x), wat altijd deling door nul is). Het foutbericht beschrijft welke van beide het is zodat je weet of je je typewerk moet corrigeren of je domein moet verbreden.

Sleep de Azimut-schuifregelaar om de weergave horizontaal rond het oppervlak te draaien, en de Elevatie-schuifregelaar om je kijkhoek omhoog of omlaag te kantelen, van recht naar beneden op het oppervlak kijken tot er vanaf de zijkant naar kijken. De Automatisch-Draaien-knop draait de azimut continu als je liever gewoon toekijkt hoe het draait.

Kleur vertegenwoordigt hoogte (de outputwaarde van de functie op dat punt), blauw voor de laagste zichtbare waarden, via groen en geel, tot rood voor de hoogste, met dezelfde kleurlegenda naast de plot. Dit maakt de vorm van het oppervlak leesbaar zelfs vanuit een bovenaanzicht waar de wireframe-lijnen alleen niet veel diepte zouden tonen.

Een wireframe vermijdt de visuele storingen die ontstaan door de tekenvolgorde verkeerd te krijgen op een effen oppervlak (delen die verborgen zouden moeten zijn achter het oppervlak schemeren door), terwijl het toch duidelijk de vorm overbrengt, en het blijft snel zelfs bij hogere rasterresoluties omdat er veel minder te tekenen is dan gevulde, gearceerde veelhoeken.

Het bepaalt hoeveel steekproefpunten worden berekend over je X- en Y-bereik, een hogere resolutie betekent een dichter mesh en een gladder ogend oppervlak, vooral voor functies met scherpe bochten, ten koste van meer berekening elke keer dat je iets aanpast. Verlaag het als de plot traag aanvoelt terwijl je experimenteert met een functie.

Ja. Punten waar de functie ongedefinieerd is (zoals delen door nul, of de vierkantswortel van een negatief getal) worden gewoon overgeslagen in plaats van de hele plot te breken, dus je ziet gaten in het draadframe op die plekken in plaats van een fout, zolang de functie ergens geldig is in je gekozen bereik.

Nee. De uitdrukking die je typt wordt volledig ontleed en geëvalueerd in je browser met een kleine ingebouwde wiskundeparser, niet naar een server verzonden of geëvalueerd met een generieke (en risicovollere) code-uitvoerfunctie. Niets over wat je plot verlaat ooit je apparaat.